Abonneer je en blijf op de hoogte

Disclaimer; niets van deze website mag worden gebruikt worden zonder de schriftelijke toestemming van Sun and Grapes. Meer info...

©2019 by SUN AND GRAPES

13. Onze eerste winter in Spanje

In oktober 2000 kwamen we hier. De hele dag scheen de zon en waren we buiten. Begin van de avond als de zon achter de bergen verdwenen was, gingen we pas naar binnen. Eigenlijk hadden we verwacht dat we ook ´s avonds wel op het overdekte terras konden zitten, maar de wind was hard en koud. Dat was jammer want onze eethoek paste niet in de huiskamer, die hadden we op het terras moeten zetten. De Nederlandse makelaar had verteld dat we in Spanje altijd buiten zouden leven toen ik vond dat het huis veel te klein was, dat al onze meubelen er niet in zouden passen.


We waren nog nooit in Spanje geweest, hadden dus ook geen idee wat we daar zouden aantreffen. De ene dag vlogen we hier naar toe en de volgende dag hadden we een finca gekocht. Mijn klacht naar de verkopers toe dat ik de kamers veel te klein vond, werd afgedaan met “fincas hebben allemaal van die kleine kamertjes”. Je weet van niets op dat moment en als men je dan verzekerd dat het altijd zulk mooi weer is dat je rustig die dure Lloyds-Lome eethoek buiten kunt zetten, dan geloof je dat. Maar dat bleek niet te kunnen. De eerste winter werd gelijk een erg slechte, koude en vooral natte winter hier in de bergen. Eind van de middag zaten we achter het huis van de laatste zonnestralen te genieten met een heerlijk glas wijn. Maar eind december werd het in de avond al behoorlijk koud. Het regende en waaide vaak. In huis was het die eerste winter moeilijk warm te stoken, de allesbrander in de woonkamer had niet genoeg vermogen om het behaaglijk te laten zijn. Onze Spaanse voorgangers hadden dit huis alleen maar op de weekeinden en in de vakanties gebruikt. Je kon voelen dat er niet echt in gewoond was. De muren gaven kou af, maar vooral de stenen vloeren trokken koud op. Dit was niet goed voor mijn reumatische klachten. We kochten vloerkleden. Ook schaften we een elektrische voetenzak aan, dat was wel lekker. Ik begon me net een oud besje te voelen. Een gaskachel werd erbij gekocht. Langzaamaan begon het huis op te warmen. Later zijn we het hele huis elektrisch gaan verwarmen. Maar dit was niet wat we verwacht hadden toen we besloten om in Spanje te gaan wonen.


De eerste twee maanden van het nieuwe jaar stormde het om het huis. Met de rolluiken naar beneden tegen de kou en de regen kletterend op het dak vreesden we voor onze mooie eethoek op het terras. De poten van de stoelen en de tafel stonden in het water. Met plastic hebben we de meubels ingepakt om ze tenminste nog een beetje te beschermen. ´s Avonds hoorden we de wind rukken en slaan aan het plastic. Soms zagen we vroeg in de morgen een wit laagje sneeuw in de bergen. Wanneer de zon ging schijnen was dat al gauw weer verdwenen. Toch was er nog wel zoveel nachtvorst dat enkele van mijn vetplanten bevroren.


Ook de Spaanse mensen in het dorp vonden het vreselijk koud. “Muy frio.” hoorde je overal. Het scheen in meer dan twintig jaar niet zo koud te zijn geweest. De benzinepomp-bediende klaagde dat hij een jack of dikke trui aan moest, terwijl hij normaal in de winter altijd zijn klanten bediende in een T-shirt. Toch schijnt het wel vaker te gebeuren. Onze Spaanse buurman vertelde dat toen hij de finca bouwde, zo'n twintig jaar geleden, dat er op zijn erf een laag sneeuw lag dat wel de hele dag bleef liggen. Buurvrouw had het nog erger meegemaakt. Tenminste, haar ouders. Zij is namelijk geboren op 28 december 1944 in de bergen in het binnenland van Spanje. Maar haar geboortedatum staat officieel op 14 januari 1945. Ze vertelde hoe dat was gekomen. Er lag op de dag dat zij geboren werd zoveel sneeuw dat haar vader niet met de ezelkar naar de dichtstbijzijnde plaats kon reizen om haar geboorte bij het gemeentehuis aan te geven. Het duurde tot 14 januari voor het pad door de bergen weer zover sneeuwvrij was dat hij er kon komen. Zo kwam het dat zij volgens de officiële documenten op 14 januari is geboren.

Onze eerste winter in Spanje was dus toch niet zo extreem. Inmiddels hebben we de twee kanten van het terras dichtgemaakt met muren en ramen. Deze winter willen we het helemaal dichtbouwen en bij de woonkamer betrekken. Ik ben er nu ook wel achter dat er veel fincas zijn met grote kamers. Toch leverde die eerste winter ons iets moois op, een prachtige foto met een grote palmboom op de voorgrond en wit besneeuwde bergen op de achtergrond. Een mooie kerstkaart voor de volgende winter.


Marijke Derksen.