Abonneer je en blijf op de hoogte

Disclaimer; niets van deze website mag worden gebruikt worden zonder de schriftelijke toestemming van Sun and Grapes. Meer info...

©2019 by SUN AND GRAPES

14. Het schildpadje

Nog nooit heb ik schildpadsoep gegeten en ik zal het ook nooit van mijn leven doen. Als je een schildpad persoonlijk hebt gekend en weet wat een leuk beestje het is, dan ga je dat toch niet opeten! Ik ben geen vegetariër maar sommige dieren zal ik nooit eten.

Het gebeurde op een mooie warme dag in het voorjaar. We reden van het dorp terug richting huis. Op het smalle asfalt weggetje, tussen de wijngaarden, zag ik ineens iets kleins bewegen op de weg en riep naar mijn man dat hij stoppen moest. Vlug stopte hij en net voor het wiel van de auto zat datgene waar hij voor had moeten stoppen. Een schildpad! Een kleine schildpad met twee rode streepjes op zijn wangen. Ach wat schattig. Ik pakte het beestje op en nam het mee in de auto. Waar zou die nou vandaan gekomen zijn, zomaar hier midden in de vallei. Zou hij soms bij iemand weggelopen zijn? Dat is mogelijk. Of zou hij soms met het riego-water uit het grote deposito in de bergen via de oude Moorse waterbuizen mee gespoeld zijn toen een druivenveld onder water werd gezet. Alles is mogelijk. Maar wat moet je met een schildpad? Navragen of iemand hem mist. Dat bleek niet zo te zijn. Waar laat je zo'n beestje? In onze tuin stond een volière met daarin wat kleine vogeltjes. Daar kon hij voorlopig wel in daar zat hij veilig en beschut tegen de zon en allerlei gevaren.Af en toe haalden we hem eruit en lieten hem vrij rondlopen, we paste dan wel goed op hem, zodat hij niet weer op de weg kon komen.

We gaven hem een naam, “Schilpie” noemde we hem. Maar het beestje was niet gelukkig. Vaak stond hij met zijn pootjes tegen het gaas van de volière op. Hij wilde eruit, wilde weg. De volière was groot dus het was niet dat hij geen ruimte had om te bewegen, maar hij vond het daar zichtbaar niet leuk, wilde zijn vrijheid terug. We hoorden dat er in Guardamar een park met vijvers was waar schildpadden leven. Het la Reina Sofia park, genoemd naar de Spaanse koningin. Dus deed ik Schilpie in een doosje en reden we naar de kust, naar Guardamar. Daar aangekomen zagen we heel veel schildpadden in de prachtige vijvers. Grasvelden omzoomden die vijvers en er waren wandelpaden met ernaast grote bomen die veel schaduw gaven, ook waren er bruggen over de smalle gedeelten van de vijvers. We zagen eenden en ook ander gevogelte dat er rondliep of zwom. Mensen met kleine kinderen voerden broodkruimels. Kortom, dit was een ideale leefplek voor Schilpie. Aan de rand van het water maakte ik de doos open en liet de schildpad er uit. Hij keek nieuwsgierig om zich heen, deed een paar pasjes en rende toen naar het water, waar hij met een vaartje in dook, keek omhoog en dook toen onder water. Ik zag zijn kleine pootjes heel rap op en neer bewegen om maar zo snel mogelijk te gaan. Hij kwam weer boven en, echt het is waar gebeurd, draaide zich om met zijn gezichtje met de twee rode streepjes naar ons toe, keek ons aan alsof hij zeggen wilde, “bedankt dat je me hebt thuis gebracht.” Dook weer onder, kwam nog een keer met zijn snuitje naar ons toe gericht boven, het was of hij ons lachend aankeek, toen verdween hij weer snel onder water, zijn pootjes zagen we nog, vrolijk bewegend alsof hij aan een waterballet deed, naar zijn vrijheid toe.


We zijn nog een tijdje blijven kijken, zittend op een bankje aan de rand van de vijver. Zagen steeds weer van die kleine kopjes boven water. We zagen schildpadjes uit het water komen en op het gras gaan zitten of op de rotsblokken, die in de vijver stonden, omhoog klimmen en een plekje in de zon innamen. We konden hem niet meer identificeren al dachten we soms van wel, “daar gaat Schilpie.” Maar net zo goed was het een andere. Want er waren er meer met twee van die leuke rode streepjes op hun wangen. Tevreden zijn we weggegaan, we hadden een levend wezen blij gemaakt en dat gaf een goed gevoel.


Marijke Derksen.


Alle verhalen van Marijke nog een teruglezen? Klik dan hier