15. Het Coronavirus

Eigenlijk overviel het me wel een beetje. Was ik zo naïef? Want ondanks de berichten uit China en Italië had ik, en met mij meer mensen, niet het idee dat het ook hiernaar toe zou komen. De ochtend voor de lockdown hebben we er op een terrasje onder het genot van een kop koffie con leche, wel over gesproken, maar het werd afgedaan als; ach het is een griep en het zal allemaal wel meevallen. Ik had net ruim drie weken daarvoor een zware hartoperatie gehad en begon weer op te knappen. Die bewuste dag van de lockdown waarschuwde mijn cardioloog en zelfs de apotheker van het dorp me om vooral niet meer naar buiten te gaan en niemand in huis te laten komen, was voor mij te gevaarlijk. Die avond hoorden we dat de barretjes op het plein moesten sluiten en wat er daarna gebeurde weet u allemaal wel. We zijn nu ruim vier weken verder en we zitten nog steeds in huis. Hoelang nog? Niemand kan het nog zeggen.

Ik woon in het centrum van het dorp, op een kruispunt. Aan de overkant is de bakkerszaak en aan de andere kant van het kruispunt is een slagerij. Dus afleiding genoeg voor mij, vooral in de ochtend. Dan zie ik mensen in de rij buiten voor de bakkerij staan te wachten, netjes op afstand van anderhalve meter van elkaar. Ik zit in mijn comfortabele stoel in de zitkamer en voel medelijden met die mensen die zo lang staan te wachten. Ik heb het geluk dat ik twee heel lieve vrouwen heb die wekelijks mijn huis kwamen schoonmaken. Dat mag nu niet meer, maar ze doen wel de wekelijkse boodschappen voor me, en een andere lieve vriendin regelt allerlei dingen buitenshuis voor me, die soms toch gedaan moeten worden en die ik nu niet kan doen. Dus ik mag niet klagen en dat doe ik dus ook niet. De bakker aan de overkant is mijn geadopteerde Spaanse familie, hoe dat in elkaar zit vertel ik een andere keer, maar de Spaanse families zorgen goed voor elkaar. Zo word ik regelmatig verwend met allerlei lekkere dingen, vers uit de oven. Ik zie vanuit mijn raam het verkeer voorbij komen, in de ochtend meer dan in de middag, dan is het erg stil. Regelmatig zie ik de Guardia Civil en ook de lokale politiewagen voorbij komen, soms met zwaailichten en mijn fantasie slaat dan op hol en ik verzin allerlei verhalen daaromheen. Ik woon hier nu 20 jaar en ken zo ongeveer iedereen in het dorp. Maar helaas nu weet ik niet wie er bij mij voor het raam langs loopt. Dik ingepakt en hun gezichten bedekt met een mondkapje en met handschoenen aan, de haren niet verzorgd zoals voorheen, zijn ze onherkenbaar. Ik heb mezelf verslaafd gemaakt aan verschillende series op de televisie. Nooit kunnen denken dat ik o.a. de Bold en the Beautiful zo mooi zou gaan vinden. Hoop dat het later als alles normaal is weer overgaat, maar nu is het fijn om de afleiding. Een mens moet toch wat! De eerste dagen van de lockdown sliep ik lang uit, vaak kwam ik tegen tussen de middag pas uit bed en had dan eigenlijk geen zin meer om me aan te kleden. Waarom zou ik, ik ging toch nergens naar toe en niemand zag me.


Een van die dagen, na het douchen, stond ik me af te drogen. De deuren naar de hal stonden open. Ineens hoorde ik de voordeur open gaan, in paniek schreeuwde ik; niet binnenkomen! De stem van Antonita, een van mijn huishoudelijke hulpen die zelf een sleutel van mijn huis heeft, riep terug dat ze een lekker gebakje voor me had en vroeg waar ze het neer moest zetten. Ga weg, je mag helemaal niet binnenkomen…. Ik was echt in paniek. Antonita ging weer weg en daar stond ik in mijn blote niksie, verbijsterd, was ik nu zo bang geweest om besmet te raken? Of was het omdat ik daar in mijn blootje stond en niet verwachtte dat er iemand in huis zou komen. Hoe het ook was, ik heb daarna heerlijk om mezelf moeten lachen. Zo verlegen ben ik normaal toch niet. Zo zie je maar dat zelfs in deze vreemde tijd er dingen gebeuren waar je om moet lachen. Ik hoop dat jullie ook blijven lachen, om kleine domme dingen. Pas goed op jezelf en op elkaar en blijf gezond.


Marijke Derksen

Abonneer je en blijf op de hoogte

Disclaimer; niets van deze website mag worden gebruikt worden zonder de schriftelijke toestemming van Sun and Grapes. Meer info...

©2020 by SUN AND GRAPES