17. Restaurant Abuelo Victor

Alle dagen gingen we ontbijten in het dorp, behalve op zondag, dan reden we rond om de omgeving te ontdekken en kwamen daardoor op de leukste plekjes en aten in verschillende restaurants, soms dicht in de buurt, maar ook wel ver weg. Op een zondagochtend reden we op de weg tussen Monovar en Pinoso. Net voorbij het kleine dorpje Almañar zagen we een restaurant genaamd Abuelo Victor, naast het benzinepompstation van Repsol.

Er stonden veel motoren buiten en als rechtgeaarde biker wilde mijn lief daar wel even kijken, misschien zag hij bekende van zijn motorclub. Binnen kwamen we in een gezellige echt Spaanse bar. Ik voelde me er gelijk op mijn gemak. Paco, de vriendelijke eigenaar van dit restaurant, deed of we al jaren vrienden waren. Aansluitend aan de bar kom je in een mooie eetzaal met een enorm grote open haard, heerlijk warm was het daar, er hingen leuke Spaanse decoraties aan de muren. Ook zijn er kleine eetkamers, voor heel intieme etentjes. Achter dit alles is een heel grote feestzaal met een podium. Daar hebben we in de loop der jaren veel feesten gevierd. Op een zondagochtend gingen we weer ontbijten bij Paco. Het was druk die ochtend, aan de bar stonden voornamelijk Spaanse mannen. Vanuit de bar kijk je zo de eetzaal in. Aan een van de pilaren in die zaal had Paco grote serranohammen gehangen, van die dure met zwarte poot, die waren voor de verkoop. De deur van de bar naar buiten stond open, de zon liet zich van zijn beste kant zien. Vanwaar ik zat kon ik de Repsol zien, er stonden veel auto`s bij het benzineplompstation.

Mijn oog viel op een auto waar een grote hond uitsprong, zijn baas riep hem nog maar de hond reageerde niet. Het was een erg grote hond, ik dacht een Duitse staander of een Deense dog, in ieder geval eentje die je niet zomaar over het hoofd ziet. De hond bleef niet bij bij zijn baas maar rende recht op de open deur van het restaurant af en kwam snel binnen lopen, trok zich niets aan van al die mensen die bij de bar stonden en liep rechtstreeks naar de restaurant afdeling waar de hammen hingen. Hij pakte er een in zijn bek, trok eraan en kwam met de ham in zijn bek terug de bar in, met de bedoeling om naar buiten te rennen. Maar daar stond mijn lief hem in de weg en de hond draaide om en rende terug naar de eetzaal. Vandaar kon hij via een van de kleine eetkamers in de keuken komen, daar was ook een buitendeur. De kok hield hem tegen en de hond rende dezelfde weg weer terug, alsmaar met die grote ham in zijn bek. Hij kwam de bar weer in rennen en ik zag de mannen voor de bar een stapje achteruit doen. Het was ook wel een heel groot beest en zag er niet bepaald zachtmoedig uit met die ham in zijn bek die hij zeker zou verdedigen als het moest. Zijn tanden had hij al ontbloot, een gevaarlijke grijns om zijn bek. Maar hij had niet gerekend op die stoere zeebonk die vlak voor hem ging staan en hem bij zijn halsketting vastpakte.


Op dat moment kwam de eigenaar van de hond binnen en nam hem over van mijn sterke wederhelft. Paco riep de man naar achter om over het gebeurde te praten. Ik zag even later dat de hond in de auto werd gezet en de man ging terug naar Paco. Het duurde even maar een tijdje later kwam de man naar buiten met die grote ham onder de arm. Paco kon die ham nooit meer verkopen dus ik neem aan dat de eigenaar van de hond aan Paco de prijs heeft betaald die hij er anders van een andere klant voor had gekregen. Dat was voor de eigenaar van de hond wel een duur ´hondje uitlaten`.


Marijke Derksen

Abonneer je en blijf op de hoogte

Disclaimer; niets van deze website mag worden gebruikt worden zonder de schriftelijke toestemming van Sun and Grapes. Meer info...

©2020 by SUN AND GRAPES