2. Bruin zonder streepjes

Achter in de tuin was een bak met water van vier bij acht meter, door de vorige bewoners als zwembad gebruikt. Het zag er vies uit, het water was donker en er dreef van alles in. Het was bedoeld als opslag water voor het toilet in het huis. Stromend water was er niet, we moesten in het dorp water bestellen wat dan via oud-Romeinse buizen in het waterdepot stroomde als je, met een dik houten schijf, de toegang tot die buis openmaakte. Voor verder gebruik in huis was er een deposito onder het terras, dat konden we laten vullen met een tankwagen. Dat was schoon water. Drinken konden we beter niet doen want soms stond dat water lange tijd stil in het deposito. Ook kwam al het regenwater vanaf het dak in die opslag terecht.

`Je wilde toch een zwembad,´ riep Herman, `het is nog best wel lekker weer, ga er maar in.´ Ik keek verschrikt naar dat vieze water. `In Nederland zwom je ook in donkere riviertjes, kon je ook niet zien wat er allemaal in dat water dreef, dus waarom zou je hier niet in willen zwemmen.´ Hij moedigde me aan om het toch te doen, hoe vies kon het zijn en naderhand kon ik toch douchen. Er was een buitendouche naast het zwembad, koud water, maar wat gaf dat in dit heerlijke klimaat. Ik ging er in en het was heerlijk. Na het zwemmen in de zon opdrogen op het ligbed. Dit was genieten. Mijn blanke huid begon al zichtbaar te verkleuren, jammer van die streepjes van de bikini. `Herman kun je niet iets maken op dat gaas van de afzetting, zodat niemand me kan zien. Ik zou het liefst in mijn blootje zonnen.´ `Dat kan wel,´ zei hij glimlachend bij het leuke vooruitzicht, `er zijn van die rietmatten te koop, die maak ik daar aan vast en dan ziet niemand je meer.´ Een week later lag ik te genieten met de zon op mijn blote billetjes. Niemand kon me zo zien, de rietmatten hielden dat stuk tuin mooi afgesloten, dacht ik. Ik sliep half toen er ineens een stem klonk, `buenas dias vecina.´ Ohh dat was de stem van José, de eigenaar van de wijngaarden achter onze tuin! Kon hij me dan toch zien? En ik was nog wel helemaal bloot! Vreselijk. Snel sloeg ik het grote badlaken om me heen en rende in paniek het huis binnen waar Herman, zich van geen kwaad bewust, televisie zat te kijken. Hij lachte toen ik hem vertelde wat er gebeurd was. Dat was toch geen ramp. Maar ik werd kwaad omdat hij zo laconiek deed en vertelde hem wat ik van hem dacht en dat ik zo hier niet wilde blijven wonen, wat moesten de Spaanse buren wel niet van me denken.

Hij kwam met de oplossing, zou een muur van twee meter hoog laten bouwen rondom ons terrein. Eerst vroeg hij de omwonende buren om toestemming en vertelde daarbij dat zijn vrouw bang was voor inbrekers met alleen dat gaas als beschermende afzetting en ze wilde de finca weer verkopen. Daar wilden de buren niets van horen, ze waren zo blij met deze `Holandeses´ en gaven gelijk hun toestemming voor de bouw van de muur. Voortaan kon ik naakt zwemmen en zonnebaden en zelfs in mijn blootje in de tuin werken. Mooi bruin lijfje kreeg ik toen en Herman was heel blij met het resultaat. Een mooi gebruinde en tevreden vrouw, wat wil een man nog meer.


Marijke Derksen


#zwembad #bruinzonderstreepjes #mooibruin #zwemmeninspanje

Abonneer je en blijf op de hoogte

Disclaimer; niets van deze website mag worden gebruikt worden zonder de schriftelijke toestemming van Sun and Grapes. Meer info...

©2020 by SUN AND GRAPES