23. Amandeltijd 2001

Het is amandel tijd in Spanje. Dat betekent dat we met lange stokken in grillig gevormde bomen slaan tot alle harde vruchten die er in hangen op een eronder gelegd plastic kleed gevallen zijn. Dat wordt dan in dozen, zakken en manden verzamelt en de volgende stap is om de harde droge schillen er af te halen.


Bij grote hoeveelheden gebeurt dat met een pelmachine. Wanneer je niet al te veel amandelbomen op je erf hebt staan of wanneer je niet in het bezit bent van zo'n machine en geen aardige Spaanse buurman hebt die er wel een heeft, dan doe je het met je beide handjes. Deze zomer was nog heter en droger dan normaal, dat betekende voor ons dat de amandelen niet bij de buurman door de pelmachine hoefden te worden gehaald want de schillen vielen er al bijna van droogte af. Dus pellen was een makkie, twee avonden gezellig met een glas vino tinto op het terras en pellen en schillen verwijderen tot diep in de nacht. Geen vervelende bezigheid. Je praat en drinkt wat samen en de niet geringe hoeveelheid zit voor je het weet in drie grote zakken, die speciaal voor dit doel door de `cooperativa agricola´ verstrekt zijn.


Dit was voor ons de eerste keer dat we het weg brachten, vorig jaar was onze eerste pluk en we wisten toen nog niet wat we ermee moesten doen. Veel weggeven natuurlijk, zelfs onze loge`s uit Nederland gingen in bus of vliegtuig met een lading amandelen terug naar hun vaderland. Ook heb ik met het Sinterklaasfeest allerlei heerlijkheden van marsepein gemaakt en kerststol met echte amandelspijs met de kerstdagen. Om door die berg amandelen heen te komen werd iedereen die ons bezocht verrast met vers gebakken amandelbroodjes. Heerlijk allemaal, maar er is niet veel voorstellingsvermogen voor nodig om een idee te krijgen wat al die heerlijkheden met mijn, toch al niet al te slanke, lijn deden.


Gelukkig hoorden we dit jaar van het bestaan van de `cooperativa´ en dus gingen we daar een kijkje nemen hoe dat in z'n werk ging. In rijen stonden auto`s volgeladen met zakken amandelen en zelfs tractoren met karren er achter, waar het zoete goud in bergen op lag, geduldig te wachten tot het hun beurt was om met auto, tractor en karren samen met de amandelen gewogen te worden. Na het wegen reden ze naar de plek waar het uitgeladen werd. Daar werd uit alle zaken met een schep een kleine hoeveelheid uitgehaald en mee naar binnen genomen waar de amandelen gekeurd werden op soort en kwaliteit.


Vandaag was het de laatste dag om de amandelen in te leveren, dus vanmiddag de zakken achterin de auto geladen en echtgenoot ging alleen naar de cooperativa om ze weg te brengen. Ik bleef thuis want we kregen bezoek van Spaanse mensen waar we ondertussen mee bevriend geraakt waren. Even later kwam mijn lief terug en natuurlijk was ik benieuwd hoe onze amandelen beoordeeld waren. Trots vertelde hij dat het een prima soort amandelen waren. `de beste! Maricon amandelen zijn het! ´en terwijl hij het zei zag ik aan zijn gezicht dat hij gelijk besefte dat dit niet de naam was die men hem genoemd had. Het Spaanse woordenboek vertaalt dit woord heel mooi, `hombre que siente atracción sexual hacia otro hombre.´ ofwel, man die seksuele aantrekkingskracht voelt voor een andere man.´ in Nederland is het een naar scheldwoord.


Vlug keek hij op het papier dat hij bij de cooperativa had meegekregen waarop de naam en verder informatie over de amandelen stond. `natuurlijk niet´, verbeterde hij zichzelf. `Marcone is de naam! Maar ze zeiden dat dit wel de beste soort amandelen zijn. Mooi rond´


Onze Spaanse vrienden lagen ondertussen dubbel van het lachen, maar mijn lief zijn gezicht stond een beetje sip. `Deze naam houden we erin´ grapte het bezoek er nog eens bovenop.


Die stoere man van mij spreekt al jaren goed Spaans en juist de woorden die je niet gelijk op Spaanse les hier leert kent hij allemaal, maar dit was een heerlijke verspreking wat hij nog lang heeft moeten aanhoren.


Marijke Derksen

Recente