26. Chinese vis

In een restaurant gaan eten is hier veel prettiger dan in Nederland. In de eerste plaats hoeft het niet zo'n aanslag op je budget te zijn want het is hier over het algemeen veel voordeliger dan in ons thuisland. Daar komt nog bij dat ik dol ben op de Spaanse keuken. Als echte liefhebber van knoflook mag het voor mij best een ietsje meer zijn dan wij Nederlanders over het algemeen gewend zijn. Dus ook culinair voel ik me hier thuis.


Al die verschillende soorten tapas zijn steeds weer een streling voor de tong. Entradas, de voorgerechten zijn ook verrukkelijk. Zoals gebakken kaas met zoete jam, of een bord vol plakken kaas en serranoham of geroosterd brood met flink veel alioli er op. Als hoofdgerecht kies ik meestal een visgerecht, want vis heeft mijn voorkeur. Paella met allerlei zeevruchten! Het water loopt me in de mond alleen al als ik eraan denk. Dat de wijn bij het eten rijkelijk vloeit is ook geen bezwaar. De Spaanse wijnen hier in deze streek zijn heerlijk en ook betaalbaar. Ik begrijp nu ook het nut van siësta, want ook ik ga graag een uurtje liggen na het nuttigen van al deze heerlijkheden en het is niet alleen de zon die me loom maakt.


Mijn wederhelft houdt meer van Chinees eten, dat vind ik ook heel lekker. Regelmatig komen we bij een Chinees restaurant in Elche waar men ook een aantal woorden Nederlands spreekt. Zij hebben een korte periode in een Chinees restaurant in Rotterdam gewerkt. Het eten is er prima, veel variatie en alles smaakt even goed. Het ziet er mooi verzorgd uit, dat vind ik belangrijk want het oog wil ook wat. Meestal zitten we aan hetzelfde tafeltje. Naast het grote aquarium. Leuk om terwijl je op je eten zit te wachten de vissen rond een mooie grote decoratie steen met openingen, die in het midden van het aquarium staat, te zien zwemmen. Een aquarium schijnt rustgevend te zijn.


Het zijn voor in een aquarium vrij grote vissen. Welk soort of welke naam ze hebben dat weet ik niet. Ze zijn grijs van kleur en hebben een mooi patroon van schubben. Een grote streep is de mond en aan weerszijde daarvan hangt iets wat op een snor lijkt. Met mijn rijkelijke fantasie heb ik al menigeen vergeleken met de een of andere vis. `vind je niet dat die vis op de oude Pepe lijkt? En die? Dat is precies Antonio!´ vraag ik aan die geduldige man die tegenover me zit. De vissen happen in het water, hun bekkies gaan open en dicht en spugen water of mooie pastel kleurige steentjes van de bodem en kijken je aan met hun bolle oogjes. Ik heb altijd het idee dat ze naar me kijken en alles waarnemen wat er buiten het aquarium gebeurt.


Dat dit niet zo'n raar idee van me was bleek wel nadat de vriendelijke Chinese kelner de bestelling had opgenomen. We bestelden allebei een loempia als voorgerecht, als hoofdgerecht bestelde mijn man een vleesgerecht en ik een heerlijke Chinese schotel met vis.


Toen het werd opgediend zwommen alle vissen naar een kant van het aquarium, naar de kant waar mijn echtgenoot zat. `het is net of ze weten dat ik vis eet.´  `ja, ´antwoordde mijn lief grappig. `ze zien dat jij hun familie aan het opeten bent, dus blijven ze een beetje bij jou uit de buurt.´


De vis smaakte me lang zo lekker niet meer en de vissen bleven zolang wij daar zaten dicht bij elkaar, aan één kant van het aquarium zwemmen.


Marijke Derksen