4. Een verrassing op het toilet

In Spanje wordt men over het algemeen niet in de aarde begraven maar bijgezet in een nis. Een kerkhof bestaat uit straatjes met kleine gebouwtjes van meestal vier nissen boven elkaar. Mooie marmeren platen als afsluiting voor de nis sieren het graf. Daarop de naam en datum van overlijden en soms een foto van de overledene. Een vaas met bloemen, een plant of een Mariabeeldje maken het tot een bijzonder geheel.

Tijdens de begrafenis gaat er geen pastoor of andere geestelijke mee naar de begraafplaats maar een metselaar om de marmeren plaat voor de nis dicht te metselen. Bij ons in het dorp is dat meestal Pepe, een gemeentewerker. Een aardige man, werkt hard om het dorp er altijd schoon uit te laten zien. De bloembakken en alle andere groenvoorzieningen zijn ook zijn werk. Pepe is snel en geen grote prater. Nu gaat er een vreemd verhaal over iets wat gebeurd zou zijn tijdens een begrafenis hier in het dorp. De laatste keer dat we weer bij zo een trieste gelegenheid waren sprak ik Pepe na afloop aan en vroeg hem wat er waar was van dat verhaal. Het was niet in ons dorp gebeurd maar in La Canalosa, een bij deze gemeente behorend klein plaatsje hier in de bergen, vertelde Pepe. `want daar hebben ze geen slot op het toilet.´ zei hij een beetje timide ter verontschuldiging.

Wat was er gebeurd? Als men een eigen nis heeft, mag er na vijf jaar weer iemand in die zelfde nis bijgezet worden. Bijvoorbeeld als vader overleden is en moeder komt na vijf jaar of meer te overlijden dan mag moeder in dezelfde nis bij vader. Dan worden de `restos´ zoals men dat hier noemt, van vader, het geraamte dus, er eerst uitgehaald en later bij moeder in de kist gedaan als iedereen weg is. Zo gebeurt dat als het een nis is voor één kist. Zo ook die keer in La Canalosa. Pepe had het geraamte van te voren uit de kist gehaald, maar dat moest toch ergens blijven tot na de plechtigheid, daarna zou hij de `restos´ in de nieuwe kist doen. Waar zou hij het geraamte laten? Op dat moment was er geen andere optie dan het maar zolang op het toilet te zetten, daar kwam toch nooit iemand. Terwijl de mensen het kerkhof op kwamen en zich verzamelden bij de nis, was er dit keer wel een dame met hoge nood. Ze zocht naar het toilet en dacht stil even haar behoefte te doen voordat de kist in de nis werd gezet. Maar u raadt het al, ze deed de deur open en kreeg uiteraard de schrik van haar leven toen ze werd aangekeken door een familielid die ze dus echt niet herkende, want vroeger had deze persoon er heel anders uitgezien en ze zette het op een schreeuwen. Wat natuurlijk voor de nodige consternatie zorgde en later voor heerlijke griezelverhalen hier in het dorp.

Waarna Pepe zich nog eens verontschuldigde voor zijn aandeel in dit gebeuren. Een beetje triest mompelde hij dat ze niet eens een sleutel voor dat toilet hadden. Met opgetrokken schouders verliet hij het kerkhof met zijn emmertje cement en troffel.


Marijke Derksen


#spaansekerkhof #verrassing

Abonneer je en blijf op de hoogte

Disclaimer; niets van deze website mag worden gebruikt worden zonder de schriftelijke toestemming van Sun and Grapes. Meer info...

©2020 by SUN AND GRAPES