Abonneer je en blijf op de hoogte

Disclaimer; niets van deze website mag worden gebruikt worden zonder de schriftelijke toestemming van Sun and Grapes. Meer info...

©2019 by SUN AND GRAPES

8. Slangen en andere griezels

Je hebt hier allerlei kruipende en springende beestjes die je in Nederland niet zo vlug zult zien. Zoals grote sprinkhanen, met ogen op steeltjes die je zo doordringend aan kunnen kijken, zielig om dood te maken, maar ondertussen eten ze wel al mijn rozen op. Nee, ik houd niet zo van dat soort insecten. Maar van slangen al helemaal niet.

We hebben een poes en die lieverd brengt regelmatig, als ze de kans krijgt, het een of andere levende schepseltje mee naar binnen. Kijk eens wat voor lekkers ik voor jullie heb gevangen, lijkt ze dan te zeggen. Dat wij daar helemaal niet blij mee zijn schijnt haar toch iedere keer weer te ontgaan. Op een warme dag, de buitendeur stond open, kwam ze binnen rennen met iets in haar bekje. Ze ging gelijk onder de bank zitten. Het bleek een slangetje te zijn. Ja, dat vind ik dus wel heel erg griezelig, maar mijn lief greep, als een echte Steve Irwin, de slang achter zijn kopje en bracht het naar buiten en liet het diertje vrij in een onbewerkt stuk land. Jee, hij steeg weer zoveel treden op de trap van mijn verering. Dat je dat durft! Mijn Engelse buurvrouw Maureen was in haar tuin aan het werk en werd door een slang gebeten. Ze gilde natuurlijk, waarop Tim, haar man, naar haar toekwam. Ze vertelde wat er gebeurd was en vroeg hem of een slangenbeet hier gevaarlijk was en of ze nu naar de dokter moest. Waarop Tim heel nuchter antwoorde; “wacht maar even af, als je morgenvroeg niet dood bent dan zijn de slangen hier niet gevaarlijk.” Het zal je lief maar wezen!


Peggy, mijn vriendin, had een ander verhaal. Ze knipte bij de rozen de uitgebloeide bloemen weg en zag ineens aan de rand van de border een slang liggen, zo dik als een stok. Was het een stok? Maar toen dat zich een beetje verplaatste bleek het toch een slang te zijn. Ze nam een steen en gooide die boven op de slangenkop. Maar die schudde even met zijn kopje en bleef lekker doorgaan met wat hij aan het doen was. Dus toch het sterke geslacht maar roepen; “Ted... Te..éed!.” Ted kwam natuurlijk direct op het geroep van zijn vrouw af en nam het in ogenschouw, haalde een scherpe bats en met twee slagen was de slang koploos. He, dat was een angstig avontuur! Helaas voor de slang was Ted niet in de leer geweest bij Steve Irwin. Er gaan een aantal dagen voorbij en Peggy is aan het werk in haar cactustuintje. Onkruidjes eruit, jonge, zelf opgekweekte, plantjes er bij planten…. Hé, wat is dat voor een wortel, waar komt die vandaan? Even met de schep proberen weg te duwen… hmm... lukt niet echt… even aan trekken… komt wel een beetje beweging in… het zal toch niet weer een slang zijn? Nee, het leeft niet. Nog eens de schep erbij, de grond een beetje open maken… trekken… nog meer trekken. Er komt iets omhoog wat wel op een slang lijkt! Gatsie... bruin rood… nog langer… is het een dode slang? Of wat is het? ...chorizo…? Ja! Spaanse chorizo worst…! Maar dan wel een heel lange, entero zeggen ze hier, een hele.

Hoe komt er nou een hele chorizoworst in haar cactustuintje? Hebben zwerfhonden dat gedaan? Dat bestaat niet want er kan geen hond in hun tuin komen, de poort zit altijd dicht. Hun poes? Ja, de poes moet ergens een chorizo gestolen hebben en in het tuintje begraven. Mij lijkt dat sterk, want poezen begraven meestal hun buit niet, eten het gelijk op of laten de rest gewoon liggen. Maar er is geen andere voor de hand liggende mogelijkheid. Dus houden we het hier maar op. Het was wel een eng en vies gezicht die dode door de tijd aangevreten worst. Dat ze geschrokken is toen ze deze slang uit haar tuintje haalde kan ik me goed voorstellen.


Marijke Derksen


#bijzonderebeesten #griezels