De Goede week of Semana Santa in mijn jeugdherinneringen

Het begon allemaal op Aswoensdag of in het Spaans Miércoles de ceniza met het halen van het askruisje, meestal een zwarte veeg op ons voorhoofd. Tegelijkertijd kregen we op de katholieke school van de Broeders van Liefde een kartonnen plaat met een kruis op gedrukt. Elke dag moesten we voor schooltijd naar de misviering om een prentje te halen dat we op het kartonnen kruis konden kleven een prentje missen was een schande.


Dan veertig dagen vasten, geen snoep of frisdranken, geen vlees, enkel af en toe een stukje vis. Alle snoepjes die we toch kregen moesten we bewaren in onze vastentrommel. De goede week of in het Spaans Semana Santa begon met Palmzondag of Domingo de Ramos met het verhaal van de blijde intocht van Jezus in Jeruzalem. Iedereen snoeide die dag zijn buxus bosjes en trok met een zak vol takjes naar de kerk om te laten zegenen door de pastoor. Moeder stak enkele van die takjes achter het kruisbeeld. Dat zou beschermen tegen bliksem en ander onheil.

Dan volgden er drie gewone dagen waarop we, zoals altijd, ‘s morgens vroeg naar de dagelijkse mis van zeven uur moesten om ons prentje op te halen… Donderdag was het Witte Donderdag of Jueves Santo. Dan werd het Laatste Avondmaal herdacht. Het leuke aan de avondviering was dat de pastoor de voeten van enkele dorpelingen en notabelen waste. Reikhalzend bekeken we dit schouwspel, stilletjes hopende dat er toch eentje zijn voeten niet gewassen had vóór de plechtigheid. Halverwege de dienst was het ook gedaan met het klokkengelui. De klokken vertrokken die dag naar Rome om de paaseieren op te halen. Goede Vrijdag was de droevigste dag van heel deze week. We vonden het raar dat de pastoor sprak van 'Goede' Vrijdag. Zo goed was die dag volgens ons nu ook weer niet als ze je aan een kruis nagelen. Die dag gingen we ook met heel de school naar de biechtviering. Iedereen schoof dan aan bij de onderpastoor. Hij gaf, na het belijden van je zonden, de minste penitenties of boetedoening. De pastoor-deken kreeg merkelijk minder biechtelingen. Hij was veel strenger en zat dan ook snel zonder biechtelingen, waarna hij uit zijn biechtstoel kwam en met luide stem verkondigde dat er bij hem nog plaats was om te biechten. Meestal probeerden we dan zonder te biechten uit de kerk te verdwijnen. Maar vanaf Paaszaterdag of Sábado Santo begon voor ons de echte goede week, de paasvakantie kon beginnen. Deze zaterdag werd ook wel Stille Zaterdag genoemd, omdat op die dag de klokken niet konden luiden want de Paus was ze in Rome nog aan het vullen met chocolade eieren. Paaszondag, Domingo de Resurrección of Domingo de Pascua, wij bleven die dag ‘s morgens braaf in bed liggen tot vader kwam melden dat de klokken waren gekomen en de tuin vol lag met chocolade eieren. Nadien trokken we met heel het gezin, op ons paasbest, naar de paasmis. Naar verluid kregen diegenen die hun askruisje van Aswoensdag nog op hun hoofd hadden staan een nieuw wit hemd van meneer pastoor. Ik heb nooit geweten of hij er een heeft moeten uitdelen. Mij is het nooit gelukt.

Na de mis was het feest met het mooiste servies en in de mooiste kamer van het huis. Maar het belangrijkste was, de paasvakantie kon beginnen...

Abonneer je en blijf op de hoogte

Disclaimer; niets van deze website mag worden gebruikt worden zonder de schriftelijke toestemming van Sun and Grapes. Meer info...

©2020 by SUN AND GRAPES